Kaznodzieja zachęca nas do odczytania ewangelicznego programu adwentowego dla nas. Zwraca uwagę na to, że Jezus chce nas uchronić przed takim myśleniem, że skoro wszyscy coś złego robią to nic nam nie grozi. Adwent to także oczekiwanie na ostateczne przyjście Chrystusa. Wtedy, na końcu czasów, każdy z nas indywidualnie będzie zdawał sprawę z tego czy Jezus był dla nas najważniejszy. Czy byliśmy posłuszni  Jego adwentowemu programowi.
36:19
Adwent... (nr 1)
 

Chrystus naszym Królem i Panem

W sobotę, 19 listopada 2016 r. w Sanktuarium Bożego Miłosierdzia w Krakowie-Łagiewnikach miała miejsce uroczystość proklamowania Jubileuszowego Aktu Przyjęcia Jezusa za Króla i Pana.

– „Mamy wielkie dzieło do wykonania – uporządkowanie naszego życia na miarę Ewangelii. Dopiero teraz będzie się rozstrzygało, co my z tym aktem zrobimy" – mówił po zakończeniu uroczystości bp Andrzej Czaja, przewodniczący Zespołu ds. Ruchów Intronizacyjnych.

W uroczystości uczestniczyli nasi biskupi: Jan Piotrowski i Marian Florczyk oraz kilkunastu kapłanów naszej diecezji z grupami pielgrzymów.

Uroczystości Jubileuszowego Aktu Przyjęcia Jezusa za Króla i Pana rozpoczęły się w sobotę o godz. 10.00 nabożeństwem, któremu przewodniczył prymas Polski abp Wojciech Polak. Następnym punktem programu była konferencja bp. Romana Pindla zatytułowana: „W oczekiwaniu na powrót Króla i Pana”.  – „Uznając Jezusa jako Pana i Króla w naszym sercu, chcemy poddać pod Jego panowanie całe nasze życie, wszystkie jego obszary" – mówił biskup bielsko-żywiecki.

>>Tekst konferencji bp. Pindla

Rozpoczętej w południe Mszy św. przewodniczył kard. Stanisław Dziwisz, a homilię wygłosił biskup opolski i przewodniczący Zespołu ds. Ruchów Intronizacyjnych Andrzej Czaja.

>>Słowo kard. Dziwisza rozpoczynające Mszę św.

>>Tekst homilii bp. Czai

Wypowiedziany na zakończenie Roku Miłosierdzia i obchodów 1050-lecia Chrztu Polski Jubileuszowy Akt to wyznanie wiary potwierdzające wybór Chrystusa i zawarte z Nim przymierze chrzcielne. Jest on uznaniem panowania Chrystusa nad całym światem i poddania się Jego prawu. – „Wyznajemy wobec nieba i ziemi, że Twego królowania nam potrzeba. Wyznajemy, że Ty jeden masz do nas święte i nigdy nie wygasłe prawa. Dlatego z pokorą chyląc swe czoła przed Tobą, Królem Wszechświata, uznajemy Twe Panowanie nad Polską i całym naszym Narodem, żyjącym w Ojczyźnie i w świecie" – czytamy w tekście proklamowanego 19 listopada Aktu. Odczytał go w Sanktuarium w Łagiewnikach abp Stanisław Gądecki. Po  wezwaniu królowania w rodzinach i sercach, wszyscy zgromadzeni odpowiadali: Króluj nam Chryste. Dziękowali też za wszystkie łaski i przyrzekali też wierność Bożym prawom, mówiąc: Chryste nasz Królu dziękujemy, Chryste nasz Królu, przyrzekamy.

Po zakończeniu uroczystości metropolita krakowski kard. Stanisław Dziwisz podkreślił, że to wielki dzień narodu polskiego. – „Bohaterem tej uroczystości są ruchy apostolskie z całej Polski" – powiedział.  Przewodniczący Episkopatu abp Stanisław Gądecki dodał, że w dzisiejszym świecie, w którym często mówi się, że prawda się skończyła, potrzeba potwierdzenia jej istnienia oraz tego, że Chrystus jest Prawdą. – „Jest to akt prospołeczny" – mówił, wyjaśniając, że im więcej będzie ludzi oddanych Chrystusowi i żyjących według Jego zalecenia, tym bezpieczniejsze będzie społeczeństwo, Polska i świat.

– „Mam nadzieję, że po tym Akcie nastąpi bardzo konkretna praca nad sobą, bo do tego nas ten Akt zobowiązuje" – wskazywał bp Andrzej Czaja. To pod jego kierunkiem przez cztery lata we współpracy z ruchami intronizacyjnymi pracowano nad treścią Jubileuszowego Aktu.

– „Nie chodzi o ogłoszenie Chrystusa królem Polski" – podkreślił bp Czaja. – „Jeśli otworzymy się na Chrystusa, to z tego świata przejdziemy w Jego królestwo. Tego sobie i wszystkim życzę" – mówił.

Biuro Prasowe KEP

Zobacz: Więcej informacji na stronie Episkopatu Polski

Zobacz: Galeria zdjęć

Oglądaj zdjęcia

Czytaj więcej: Uroczystości w Sanktuarium Bożego Miłosierdzia w Łagiewnikach

 

 

 

 Znalezione obrazy dla zapytania intronizacja chrystusa króla 2016 obrazy

 

 

 

Komentarz do Jubileuszowego Aktu Przyjęcia Jezusa za Króla i Pana

 

Wprowadzenie

 

Myśl o potrzebie aktu intronizacyjnego została zapoczątkowana w związku z wszczęciem w archidiecezji krakowskiej w 1996 roku procesu beatyfikacyjnego Sługi Bożej Rozalii Celakówny, krakowskiej pielęgniarki i mistyczki, zmarłej w czasie II wojny światowej. Wówczas światło dzienne ujrzały jej zapiski i można było poznać treść udzielonych jej objawień prywatnych, w których Jezus domaga się m.in. aktu intronizacyjnego od narodu polskiego. Świadczy o tym choćby ten zapis: „Jest ratunek dla Polski: jeżeli mnie uzna za swego Króla i Pana w zupełności przez intronizację, nie tylko w poszczególnych częściach kraju, ale w całym państwie z rządem na czele. To uznanie ma być potwierdzone porzuceniem grzechów i całkowitym zwrotem do Boga”.

Czytaj więcej: Znaczenie Aktu Przyjęcia Jezusa na Króla i Pana Polski